Mportalik - forum dyskusyjne

A'propo wyboru studiów, to patrzyłam po stronkach uczelni i niewiele z nich w Warszawie ma rekrutację na nowy semestr. Z prywatnych to chyba tylko Futurus. Znacie jeszcze jakieś inne? A czy o tej coś słyszeliście? Program mają ciekawy, a i to inżynierski kierunek, co raczej dobrze wróży

Miałam taką sytuację, że ex mojej przyjaciółki upił się na jednej imprezie i uderzył swoją aktualną dziewczynę. Potem pobił się z kolegą, który go od niej odciągał. Tragedia. To był szok dla wszysttkich. Od tego czasu on dla nas nie istnieje. Pewnych rzeczy się nie akceptuje i nie przebacza.

Hm, zrobiłam, może i nie zajęłam wysokiego miejsca, ale to dopiero pierwszy etap

Niektóre pytania mnie rozwaliły, jak o joemonster

Ale w paru przypadkach strzelałam

Ale to jest właśnie najlepsze! Ile można obracać się wśród tych samych ludzi? Jakbym miała przez wszystkie 3 stopnie szkoły tą samą klasę, to bym ich chyba znienawidziła. W gimie poznawało się całkowity przekrój osobowościowy, od idiotów do geniuszy, a wszytko w garnku szalejących hormonów. W liceum ludzie już byli bardziej zbliżeni do siebie pod względem zainteresowań (selekcja w końcu jakaś była), a na studiach poznajesz znów kalejdoskop ludzi, którzy przewaznie mają już zbliżone do twoich pomysły na życie ( ten sam kierunek) i spędzanie czasu.

Choć może to przez to, że na turystyce są różni dziwni, nietypowi ludzie z którymi nudzić sie nie ma jak

Chyba najbardziej stresujące było przejście z gim do liceum (jacy ludzie? jaki poziom? będzie kucie po nocach i histeria przed klasówkami? będzie do kogo się wogóle odezwać?). Oczywiście po rozpoczęciu roku wracałam jak na skrzydłach do domu

Gimnazjum to był jednak mały horror... A potem chaos maturalny i podobne pytania co do studiów. Jeszcze do tego szłam na prywatne do Skarbka i bałam się, że ludzie zadufani w sobie, chodzą, lansują się i olewają wszystko i wszystkich. A się okazało, że tak zaje... hmm, fajnej grupy w życiu nie miałam

Stres jest przereklamowany

W liceum biol-chem-fiz, czyli standard przedmedyczny. Prawie cała klasa poleciała na AM, jakieś technologie żywienia na SGGW, biotechnologie, chemie. A ja, żeby ne było monotonnie, na turystykę i rekreacje do skarbka

W gimie uczyłam się w klasie z francuskim rozszeżonym, a teraz nie potrafię odmienić ani jednego czasownika

Z japońskim jest tak, że u nich funkcjonują praktycznie trzy alfabety, w tym jeden nasz normalny. Krzaczki są przerażające na początku, oczywiście, że nie przeczytasz gazety po roku nauki. Po pewnym czasie zaczynasz się przezwyczajać, widzieć prawidłowości itd. Nie wszystkie wyrazy są używane przecież na codzień, tak jak my nie wykorzystujemy całego naszego słownika. Dziwne jest to, że nie ma np liczby mnogiej

Uwielbiam się uczyć japońskiego, sprawia to o wiele więcej satysfakcji, niż angielski.

To ja przeszłam przez chyba wszystkie możliwe języki w trakcie swojej kariery szkolnej... Podstawówka- rosyjski, w gimnazjum francuski, liceum miesiąc niemieckiego (język fajny, ale nauczycielka przyprawiała o chęć ucieczki oknem) i znów rosyjski. Teraz na studiach japoński, a nawet nie jestem na japonistyce

Takie plusy z turystyki i rekreacji

Może i suahili jest tylko dla misjonarzy, ale faktycznie języki wschodu stają się coraz bardziej popularne. Nie dość, że jest na nie rosnące zapotrzebowanie, to jeszcze dzięki nim można dotknąć zupełnie innej kultury i mentalności. Chciałabym dostać się na Erasmusa i pojechać w przyszłym roku do Japonii, żeby się trochę podszkolić. Trochę porąbany ten naród.

Krzaczki rulez!