Mportalik - forum dyskusyjne

witajcie...mam taki problem moj chłopak sie broni na dniach...i nie mam bladego pojecia jaki prezent mu dać z tej okazji...po za daniem mu buziaka gratulacji itp...

Broni brace zaiazana z koszykówką bo studjował na AWF Wrocław

pomocy

z gory dzieki za jakies propozycje

Witam

mam takie pytanie skierowane do dziewczyn

czy ktoras z was miala wkladke domaciczna i juz ja wyciagnela? chodzi mi o tto wlasnie wyciagniecie...czy to jest bolesne...bo wiem ze wlozenie jest i to bardzo bo tak owa wkladke nosze ale konczy sie juz czas i musze ja wyciagnac...ale boje sie tego mometu bo nie wiem czy zwiazany bedzie z tym wielki cz tez mniejszy bol.

za wysylane odp dziekuje z gory i pozdrawiam

Błagam pomocy...mam sony ericksona w300i i nie potrafie sobie poradzić z przesłanie zdjęć na komputer...pomocy!

Dziękuję wszystkim za rady..bardzo mi pomogliście. pozdrawiam

[ Dodano: 13-12-2007, 08:35 ]
Dzięki temu że tu napisałam, zrozumiałam jedna ważna rzecz... ze mimo tego wszystkiego o czym tu pisałam. Kocham swojego chłopaka i przez takie błachostki z którymi da się jednak żyć nie mam zamiaru stracić najwspanialszej osoby na świecie, której tak wiele zawdzięczam. pozdrawiam

Nie nie daje sie... znam go i wiem... ze nie znienawidzi mamy tylko dlatego ze od niego odejde... to jest jedyna osoba... jedyna rodzina dla niego... ojciec nie zyje, mama najmlodsza w rodzinie... ma 60 lat... pózno go urodzila... wujków juz nie ma itp.. 2 kuzynow na krzyż... on sam nie pracuje jeszcze... wiec jakby zrobil tak jak mowi to nie mialby wygodnego zycia... obiadkow sniadan kolacji... przez mame robionych... pieniedzy na swoje potrzeby itp............... bardzo wygodny czlowiek z niego.... wiec by sie sam nie wkopal

Justyna pilnuj troche pisowni i oddzielaj wyurazy spacjami a nie kropkami to Ci się błędy same wyświetlą
MJ

tak wiem ale nie zwracam na to uwagi szczerze mówiąc... bo on taki nie jest... by sie załamywać itp... znam go 5 lat to wiem co on potrafi.

Mówilam mu to... to on do mnie że jeśli zerwe z nim przez mame to sie załamie i ją samą nienawidzi.to mi ciązy na sercu...jeszcze nigdy nik nie okazał mi tyle antysympatji.i przez taką głpote...ja chce zerwać z facetem.to nielogiczne.borykam sie teraz z tym wszystkim...sałam mu do zrozumienia ze tak dluzej nie dam rady... za bardzo mi na nim zalezy...za duzo przeszlam z nim wciagu tych 4 lat...i do tych wszystkich problemow to to jest blachostka. dzieki wam dziwewczyny za rozmowe... jednak podnosze glowe do gory i walcze dalej... on jest miloscia mojego rzycia i przez jakies glupie zle relacje z mama nie mam zamiaru go stracic

nie nie szukam...ale mysle ze tak by bylo chyba lepiej...bo naprawde to jest chore. a co do mamy ze ona szuka sposobu by mnie sie pozbyc...o moze i racja.

Owszem mówi mi że myśli poważnie o mnie itp... ale wiecie co powiedział mi wczoraj ze nie wyobraża sobie poznania prze zemnie swojej mamy w dzień ślubu...to porostu śmieszne.... ja mam poznać swoją teściowa w dniu własnego ślubu i zaraz mówić ze tak powiem do obcej mi kobiety "mamo" ...wyśmiałam mu sie w twarz. coraz bardziej sie przekonuje do tego zeby odejść... tarce przy nim najlepsze lata życia... jak to powiedziała moja siostra. Ja go kocham ale sama miłość nie wystarczy

[ Dodano: 12-12-2007, 16:32 ]
Jest mi ciezko... jestem młoda... może zakończyć ten związek... ??

opory ma właśnie od jakiś 2 lat mniej więcej. szczerzy jesteśmy wobec siebie... ale on czasem zamyka sie w tej swojej skorupie... i wtedy łupie go jak sie da i mecze by mi powiedział i sie mi udaje.

lat mamy po 23, w związku 4 lata... z przerwa 2 miesiące... niechce przyjezdzac do mnie do domu rodzinnego widywac sie z moimi rodzicami ze względu na to ze mnie nie zaprasza...tak mi to powiedzial

temat (Mama) to temat awantury natychmiastowej po prstu jak on słyszy ze chce spokojnie o tym pogadać to od razu bez niczego krzyczy na mnie...nie lubi na ten temat rozmawiać..powiedział mi ze nie chce mnie ranić

co do łamania opłatkiem to dobry pomysł

nie nie...byłam już u niego w mieszkaniu ...ubogie ono nie jest...niema sie czego wstydzić to wspaniały facet...ale na początku normalnie bywałam u niego co jakiś czas a teraz od 2 lat tak jakbym dla niej nie istniała...a co sie z tym wiąże to mój facet...kiedy ja go zapraszam do siebie...nie ma ochoty przyjeżdżać do mnie..co mi sprawia przykrość. już nie wiem co ma robić...coraz bardziej sie oddalam od niego i mysle nad rozstaniem...ale jednocześnie go kocham..i w naszym związku było tyle złego czasy ze niektórzy by dawno nie byli razem ale my to przetrwaliśmy...a teraz ja sie zastanawiam czy go nie zostawic ze względu na jego zachowanie w tym temacie

Dziękuje dziewczyny za tak szybkie odp. otóż droga Żelowa... powody dla jakich jego mama mnie nie akceptuje sa śmieszne (sam tak to określił) ponieważ nie podobało jej sie na początku moje zachowanie a było ono takie że ucząc sie do pierwszej sesji razem u niego w domu nie siedziałam prosto przy stole np tylko rozłożyliśmy sie z całymi notatkami w pokoju i siedzieliśmy wszędzie ze tak powiem... ze zadzwoniłam zbyt późno... tz 20;00 wieczorem, ze nie spodobało jej sie moje zdecydowanie w głosie podczas jakiejś rozmowy takie detale. Świerc jego ojca nie ma tu nic do rzeczy.a spotykamy sie zazwyczaj u mnie w domu, albo na mieście.

Witam wszystkich... przyznam sie ze pierwszy raz w ogóle pisze na jakimkolwiek forum. i długo zastanawiałam sie czy w ogóle napisać... ale przechodząc do sedna sprawy... jestem ze swoim chłopakiem 4 lata, dla jednych to sporo a dla innych mało. Przechodzimy wzloty i upadki jak w każdym związku. Są mniejsze i większe kryzysy. Jest nam ze sobą dobrze... tak mi sie wydaje....ale jednego nie mogę ścierpieć...ostatni raz widziałam jego mamę na żywo chyba ze 2 lata temu... przez ten czas nie bywałam tez u niego w domu.. nie zaprosił mnie ani razu. Wspominam tylko jego mamę ponieważ jego tata zmarł kiedy byliśmy ze sobą parę miesięcy. W tym czasie mieliśmy jeden poważny kryzys ...zerwaliśmy na 2 miesiące. wiem ze jego mama mnie nie lubi (zapomniałam dodać ze mój ukochany jest jedynakiem) ale to chyba nie powód żeby moje kochanie zachowywało... sie tak jak sie zachowuje, czyli mówi mi ze nie zaprasza mnie bo on nie ma tego w zwyczaju... jego dom to twierdza itp... mam już dość tego mnie temat MAMY przeraża źle sie z tym czuje ze tak jest...ja raczej jestem osoba otwarta na ludzi..tz mój dom zawsze jest pełen gości itp... mówiłam mu już to parę razy ale on nic ze z tego nie robi... zaczyna mnie denerwować ta sytuacja coraz bardziej bo planujemy wspólna przyszłość... a on sobie myślał ze ja odnowie znajomość z jego mama w dzień ślubu...co ja mam zrobić...zęby ocieplić stosunki z ta kobieta skoro jej własny syn tego nie robi...proszę o rady i ewentualne pytania, gdyby coś nie było dla kogoś jasne..dziękuje z gory. pozdrawiam