Mportalik - forum dyskusyjne

[Elektroniczna]

Tytuł tematu może niewiele mówiący ale nie wiedziałam jak to zatytułować.

Najbliższy kontakt jaki człowiek może nawiązać z drugim człowiekiem to kontakt wzrokowy.

I tyle. Ciekawa jestem jak byście się ustosunkowali do takiego stwierdzenia.

[Source]

Ja to rozumiem na "dwa" sposoby.

1)

Odrzucenie wszelkich etykiet. To co naprawdę wiemy o człowieku, to tylko to co jesteśmy w stanie wychwycić narządami percepcji. Reszta są to nasze domysły i halucynacje. Jak mówią mistrzowie Zen: "Nie szukaj prawdy, po prostu odrzuć swoje poglądy". O etykietach można pisać naprawdę długo.

Za pierwszym razem jak to przeczytałem usłyszałem głos sprzeciwu wydobywający się z wnętrza mojej głowy a przed oczami miałem pokaz slajdów obrazujących wszystkie znane mi narzędzia do budowania raportu, że wspomnę tylko o mirroringu. Jak raport ma się do "najbliższego kontaktu" to już dylemat filozoficzny.

Zaciekawiło, skłoniło do przemyśleń i ponownego zastanowienia się nad "więzami" międzyludzkimi. Przypomniało osobę Anthonego DeMello i prawdopodobnie popchneło mnie do ponownego przeczytania jego otworów.

Pozdrawiam
Source.

[harlequin]

Cóż... rzadko dochodzi do kontaktu wzrokowego (takiego dłuższego) między nieznającymi się nawzajem osobami.
Pamiętam, że dawniej tak się bawiłam, że byle komu np. w jakiejś poczekalni patrzałam w oczy. Czasem tak "zwyczajnie", czasem bardziej perfidnie. Najczęściej ludzie uciekali przed dłuższym kontaktem wzrokowym, udawali, że tego nie dostrzegają, i widać było też uczucie takiej niewygody, skrępowania, jakbym wchodziła z butami w ich jakąś intymną bardziej już sferę.

Mało kto to podchwytywał i też się patrzył w moje oczy

[kamasutra]

[Alicja]

Mnie cholernie krępuje dłuższy kontakt wzrokowy z bliskimi mi ludźmi. Bo z obcymi to czasem mi się zdarza - nie znam, co mi szkodzi pobawić się w "kto dłużej wytrzyma?"? Ale jeśli to jest jakaś moja dobra koleżanka czy dobry kolega to jakoś mi ta dziwnie, odwracam wzrok. Być może z kimś bliskim staje się to dla mnie dość intymne, a ja bywam nieśmiała. Nie wiem.

[dkf]

[fobia]

[kreska]

[Elektroniczna]

Source w Twojej wypowiedzi zabrakło mi tego drugiego sposobu rozpatrywania (chyba że zasugerowałam się tą "1)" i gdzieś umknęła mi nie zaznaczona cyfrą druga interpretacja.

Zastanawiając się nad tym i pisząc to mam w myślach obraz dziecka, tego które dopiero co się narodziło i które tak ufnie patrzy w oczy matki podczas karmienia...i to jak uczy się odczytywać w jej wzroku (nie tylko wzroku, ale myślę że głównie) jej emocje i nastawienie...myślę o swoich relacjach....tych naprawdę bliskich z innymi ludźmi...tylko im chcę ofiarować moje spojrzenie, ale nie takie które patrzy i nie widzi...a takie które przekazuje emocje, nastrój, to jak się czuję...z oczu można wyczytać prawie wszystko (jeśli nie wszystko)...ale do tego potrzebna jest chęć czytania i ten bliski kontakt wzrokowy.

Być może dlatego

[Source]

[Żelowa]

[legalna]

Kiedyś nie przeszkadzało mi to że ktos patrzy mi się prosto w oczy. czasem nawet bawiłam się moim nauczycielem- przez całą lekcję próbowałam utrzymywać z nim kontkat wzrokowy i zauważyłam że mój wzrok działał jak magnes, ale skończyłam z tym jak powiedział mi że nie może spać przez ten mój wzrok . Teraz nikomu nie pozwalam spojrzeć mi w oczy na dłużej niż kilka sekund. Nie wiem dlaczego.

[Elektroniczna]

Jeśli jesteśmy z kimś blisko, to uważam że tak Legalna. Ale z zastrzeżeniem, że nie jak w otwartej księdze (przynajmniej ja tak to widzę).

[harlequin]

Osobiście nie mam problemu z kontaktem wzrokowym z osobami, które znam i kocham.
Długie patrzenie w oczy sprawia mi przyjemność, jest bardzo intymne.

Nie lubię tylko takich rzeczy z moim tatą, bo on dosłownie przeszywa wzrokiem, właściwie specjalnie zawsze robi taką złą minę, bo zawsze od razu interpretuje to jako zabawę "kto jest silniejszy i dłużej wytrzyma" i tą miną mnie nokautuje.

[miyako]