Mportalik - forum dyskusyjne

Bimbo · ***** Burak ;) Dołączył: 12 Wrz 2005 Posty: 1508

moja babcia umarla na raka piersi - miala 47 lat. Robilam sobie ostatnio badania i jestem w grupie zwiekszonego ryzyka rakotworczego. W sumie nie mysle o tym, dlaczego tak sie dzieje. Staram sie spedzic z tymi, ktorych kocham duza czasu. I nie klocic sie z nimi, bo w zasadzie nie warto.

króliczek · Wysłany: 10-12-2005, 18:49

Mojemu chłopakowi zmarł kilka miesięcy temu tata... guz na przedniej części mózgu... w kształcie motyla...
Widziałam cierpienie mojego chłopaka, jego mamy. Sama do tej pory nie mogę się z tym pogodzić! Znałam tego człowieka i bardzo Go polubiłam... Nie mogę sobie darować, że tak mało słów z nim zamieniłam, że nie zdążyłam nawiązać z Nim kontaktu, nie zdążyłam podziękować Mu za jego syna ;'/ Wystarczył miesiąc i rak Go zabrał... [*]

zamyślona · **** Wiek: 19 Dołączyła: 24 Wrz 2005 Posty: 1143

nikt z roziny mi jeszcze na raka nie umarl... ze znajomych tez... ale to straszna choroba... tyle sie slyszy... czesto sa przezuty...

soonkei · Wysłany: 25-12-2005, 23:14

moja mama miala raka żołądka w wieku ok26 lat! choć mialam ok 6lat to pamiętam ze to bylo straszne.... do teraz jak mama mi o tym opowiada to ciarki mi przechodzą, to co ona przezyla to nie życze nikomu, jeszcze w tak młodym wieku z myslą że może zostawić na ziemi dwójke dzieci i męża!Pamiętam jak płakala... jak nie chciala umierac....., wiele by mówic ale nie w tym rzecz. Miala operacje, wycięli jej 3/4 żołądka i cieszy się życiem do teraz, choć dokuczają jej inne dolegliwości zdrowotne(przepuklina kręgosłupa), dziwne ze niektórzy są cale życie zdrowi a inni muszą tak cierpiec.... wiem że choroby zmieniaja ludzi, uważam że moja mama jest cudowna osoba... chcialabym byc taka jak ona ale nie chcialabym cierpiec jak ona...

agatka · * Dołączyła: 18 Gru 2005 Posty: 173 Skąd: Gniezno

jutro mama mojego chłopaka ma robione badania i się okaże czy ma raka trzustki :602:

widze jak się boi...widzę jego bezsilność...a ja nie wiem, co robić...co powiedzieć...bo nigdy nie byłam w takiej sytuacji...i jesio dziś wracał ode mnie pociągiem i dostał od jakiś palantów z jakiejś deski po gębusi

jak już się w życiu pieprzy to z każdej strony...

ananke_lingo · Wysłany: 26-12-2005, 19:42

rok temu, wlasnie tuz przed Sietami Bozego Narodzenia, umarla moja nauczycielka geografii... na raka... zawsze byla pelna radosci, zapalu, wiecznie usmiechnieta - nawet, kiedy cierpiala nie pokazywala nam tego... kilka ostatnich miesiecy zycia spedzila w szpitalu, a kiedy dowiedzielismy sie, ze zmarla... pamietam ten dzien: to byly najcichsze zajecia szkolne... na korytarzach, mimo, ze wypelnionych mlodzieza, glucha cisza i taka p u s t k a...

kiedy ktos umiera na raka, zawsze zmienia to jego otoczenie - s.p. pani Beata nauczyla nas jak godnie przyjmowac na siebie cierpienie i jak byc dla innych... jej maz, rowniez geograf, stal sie zgorzknialy, nie dziwimy sie; musial pozegnac dwie zony (obie byly mlodsze od niego, a odeszly wczesniej) - obie zmarly na raka...

Tak, spieszmy sie kochac ludzi...

króliczek · Wysłany: 26-12-2005, 19:51

Choć czytając te wszystkie posty jakoś tak smutno się robi... to niesamowita jest ta nadzieja i nauka, która pozostawili po nas bliscy! [*]

Hieronima · Wysłany: 26-12-2005, 20:10

Moja nauczycielka matematyki od kilku lat zmaga sie z nowotworem. Znam ja zaledwie 4 miesiace ale moge stwierdzic iz jest to najlepsza nauczycielka jaka mialam mozliwosc kiedykolwiek poznac. Jest przecudowna, ma tyle w sobie sily, tyle energii a mloda nie jest, na me oko wyglada na 55-60 latke, syszalalm ze naka w szkole jest tym co naprawde kocha i dlatego nie odeszla jeszczena emeryture. Nie wiem co bym zrobila gdyby nas zostawila, niestety postepy choroby widac, ale jestem pewna, ze jakos z tego wyjdzie. Musi!

Gruvby · Wysłany: 26-12-2005, 21:28

Dziwne, że chorują i giną zawsze najwspanialsze osoby. W sumie dobrze, że nie jestem wspaniały.

alter ego · +++++ Dołączył: 14 Sie 2005 Posty: 6398

U mnie w rodzinie na rak nikt jeszcze nie umarł, ale umieraja na inna chorobę, niestety dziedziczna. Przeraża mnie mysl, o tym, ze niedługo może zabraknąć osoby z mojej bliskiej rodziny.

króliczek · Wysłany: 28-12-2005, 20:47

alter ego to prawda, może to i szczęście że tylko miesiąc... Tylko tak wiele nie zdążyliśmy mu powiedzieć, tyle jeszcze trzeba było zrobić... Ale chyba na śmierć nigdy nie ma odpowiedniego terminu...

Antek · Wysłany: 29-12-2005, 18:13

Moja babcia (mama mojej mamy) zmarła na raka trzustki.. a lekarze byli tak nieudolni, że wykryli jej go dopiero po ok. 3 latach jeżdżenia na badania to do Krakowa, Myślenic, Zakopanego... i było juz za późno.. pamietam jak umierała.. miałem wtedy 8 lat..ryczałem jak bóbr bo ona była mi naprawdę bliska.. nie mogę powiedzieć, że nie spędziłem z nią dużo czasu, bo tak nie było.. poswięcała wszystkim wnukom jak najwięcej czasu..
Mój tata pali papierosy, a wszelkie nasze namowy ignoruje... na szczęście nikt w rodzinie z jego linii nigdy nie zmarł na raka.. i mam nadzieję, że nie dotknie to też mojego taty...

króliczek · Wysłany: 29-12-2005, 23:43

Jeśli chodzi o palenie to ja właśnie walcze z moim chłopakiem o to ;'/ niestety narazie bezskutecznie! Nie chcę mu tego zabraniać, ani go szantażować bo to nie o to chodzi! To musi być jego świadoma decyzja... A jak narazie to tylko to odkłada... Pali już 7 lat!

Popiel · Wysłany: 01-01-2006, 13:08

Mój ojciec pali 30 lat, 10 lat temu mial jedno "betonowe" pluco. Kupuje najmocniejsze fajki jakie może i urywa filtry. Pożera te papierosy, a potrafi wypalić kilkadziesiat dziennie nawet. W ostatnich latach próbowal pare razy rzucić, bardzo dobrze się wtedy czul, ale wracal. Wracal, bo sytuacja mojej rodziny w tych latach jest naprawdę zmienna i mial dużo stresów i niestety rozladowywal je tak a nie inaczej. Nie wiem co z nim będzie w przyszlośći, ale już teraz zdarza mu się tak normalnie oddychać, jakby czlowiek slyszal ruski parowóz.