To, do czego dążę - władać przynajmniej dziesięcioma językami obcymi. Plan jest taki: za pięć lat będę miała opanowany „pakiet podstawowy” (niemiecki, angielski, rosyjski, francuski, łaciński). Potem zacznę kolejne, jakiś szwedzki, fiński, jidysz, hebrajski, turecki...
Parys napisał/a:
co chcielibyście robić w życiu?
Jeśli chodzi o mój przyszły zawód - chciałabym nauczać języka. Chyba niemieckiego. Dlatego zamierzam studiować filologię germańską lub etnolingwistykę, w Poznaniu najlepiej.
Parys napisał/a:
plany na małżeństwo...
Nie planuję na razie wychodzić za mąż, ani mieć dzieci.
Parys napisał/a:
Myślicie coś już o tym?
Pewnie, ciężko dążyć do celu, nie znając go Osobiście uważam, że świetną rzeczą jest lista celów, sama mam taką, znajduje się na niej już czterdzieści pozycji...
KaliUma napisał/a:
Jesli chodzi o życie osobiste to nie ukrywam, że zalezy mi na pieniądzach, chcę miec na tyle kasy aby było mnnie stac na wszystkie ciuchy o których marze a teraz nie mam na nie funduszy, na perfumy, imprezy, samochód, mieszkanie, wakacje raz w roku...
Imię: Jacek
Wiek: 21 Dołączył: 09 Cze 2006 Posty: 156 Skąd: kraj pokoju
Wysłany: 10-06-2006, 22:52
Co chcialbym w zyciu robic? Byc wolnym, odnalesc szczescie i najlepsza droge prowadzaca mnie przez zycie, nie martwic sie o pieniadze, zyc w spoleczenstwie pokoju i milosci ktore niezna bolu i cierpinia, glodu i nendzy... pieknie jest miec marzenia
_________________ Ojczyzny mojej nie znajdziesz na żadnej mapie, mój dom jest tam gdzie kochają mnie!
napisać bardzo dobrze maturę. dostać się na japonistykę na UAM. a potem... jakiś tłumacz, może coś jakiś marketing do tego itp. jestem materialistką, więc chciałąbym mieć dobrze płatną pracę.
nie wiem czy to mi wydzie bo na te studia trudno się dostać a ja mam psychicznie słabe łokcie i nie umiem walczyć o swoje. niestety innych planów na studia nie mam, więc porażka. jak się nie dostanę za pierwszym razem to wybyję na rok.
a co do życia osobistego: bez męża i dzieci. chce mieć partnera, i gdyby mu na tym zależało to mogłabym wziąć ślub- tylko cywilny.
ogólnie to wydaje mi się, ze nici z moich planów, bo posiadam zbyt małą siłę przebicia.
i... może to dziwnie zabrzmi, ale wydaje mi się, że będę zimna...
_________________ poznam Cię po zapachu snów, po tęsknocie w Twoich oczach, którą gasi widok mój
Ja większość tutaj chcę zdać dobrze maturę (roszerzone: biologia, chemia, angielski) i dostać się na jakieś fajne studia, najlepiej na farmację, albo weterynarię (na medycynę się nie dostanę niestety... a szkoda, bo bardzo bym chciała zostać lekarzem...). Poźniej mam nadzieję na znalezienie jakies pracy... Dopiero po tym pomyślę o ślubie i dzieciach... Po co mam zakładać rodzinę, gdy nie będę miała funduszy, by ją utrzymać?
nie wiem czy to mi wydzie bo na te studia trudno się dostać a ja mam psychicznie słabe łokcie
Aorie napisał/a:
dostać się na jakieś fajne studia, najlepiej na farmację, albo weterynarię (na medycynę się nie dostanę niestety... a szkoda, bo bardzo bym chciała zostać lekarzem...).
Z takim podejściem to wy się nigdzie nie dostaniecie.
Wiek: 18 Dołączyła: 31 Mar 2006 Posty: 4606 Skąd: Kraków
Wysłany: 11-06-2006, 17:51
-skonczyc LO
-napisac dobrze mature
-dostać się na UJ na dziennikarstwo i kontynuować tradycje rodzinne
-związać się z ukochaną osobą
-urodzić dziecko przed 30stką
_________________ Kiedy ludzie są tego samego zdania co ja, mam wrażenie że się pomyliłem - O. Wilde
Z takim podejściem to wy się nigdzie nie dostaniecie.
he?? no pewnie lepiej mówić, ze jest się cudownym i wsaniałym a cały świat leży u naszych stóp, a potem jak wszystko się spier**li nie wiedzieć jak to możliwe.
_________________ poznam Cię po zapachu snów, po tęsknocie w Twoich oczach, którą gasi widok mój
Może to zbyt mocno powiedziane, ale w sumie się z Tobą zgadzam. Lepiej się miło zaskoczyć, niż płakać później z powodu porażki... Mam kolegę, który w kółko powtarza, że się na pewno dostanie na medycynę... Zobaczymy co powie po maturze
Wiek: 20 Dołączyła: 29 Sty 2006 Posty: 9164 Skąd: Kraków
Wysłany: 11-06-2006, 18:09
Zdać dobrze maturę, dostać się na kulturoznawstwo albo dziennikarstwo na UJ.
Pierwszy rok/ dwa lata w Polsce, reszta na uczelni zagranicznej: w Wlk B., Belgii, Francji albo Irlandii. Wolny zawód, pisanie do gazet, a może dziennikarstwo internetowe. Założyć własną gazetę- internetową albo papierową, najchętniej o tematyce kulturalno-społecznej.
Plan B - po roku/ dwóch latach na UJ zrobić dziekankę i rok pracować na statkach turystycznych zwiedzając świat i pisząc o tym artykuły do gazet / na strony internetowe.
Następnie na tej podstawie wydać książkę. Być z kimś ważnym dla siebie, niekoniecznie biorąc ślub.
Zostać wysłanniczką/ korespondentką jakiejś gazety, podróżować i jednocześnie pisać, zarabiając na życie.
Kupić loft albo jakieś przytulne mieszkanko w kamienicy (Paryż, Praga, jeszcze coś innego albo Kraków)
To wszystko na jakieś najbliższe 30 lat A potem zobaczymy, co dalej
alter ego napisał/a:
Z takim podejściem to wy się nigdzie nie dostaniecie.
he?? no pewnie lepiej mówić, ze jest się cudownym i wsaniałym a cały świat leży u naszych stóp, a potem jak wszystko się spier**li nie wiedzieć jak to możliwe.
Pewnie lepiej jest powtarzać ciągle nam się coś nie uda. Jesli Ty nie wierzysz w powodzenie tego co masz zamiar osiągnąć to kto ma w to wierzyć? Nielepiej do tego podejść tak, ze bedzie trudno, ale będe się starć i mi się to uda?
Ja mam zamiar zostać przynjamniej doktorem w dziedzinie biochemii, tudzież chemii.
Męża ani dzieci nie planuję, ale ciągle pamiętam, że :jeśli chcesz rozsmieszyć Boga to powiedz mu swoje plany.
Nielepiej do tego podejść tak, ze bedzie trudno, ale będe się starć i mi się to uda?
a jak się nie uda to co?? powiesić się czy coś??
skoro masz przypuszczenia, że Ci nie wyjdzie to przygotowujesz sobie drugą opcję, a jak święcie wierzysz, ze Ci wyjdzie to mozesz zostać bez planów, z uczuciem, że całe Twoje zycie legło w gruzach.
_________________ poznam Cię po zapachu snów, po tęsknocie w Twoich oczach, którą gasi widok mój
Ja jestem tego zdania: chcę się dostać na medycynę, wątpię, że mi się uda, ale jeśli jakimś cudem tak się stanie, to super. Wiem jakie mam możliwości i myślę, że z innymi kierunkami, na które chciałabym zdawać, nie będzie takiego problemu. Jeśli stawiałabym tylko i wyłącznie na pójście na "lekarski", to byłoby duże prawdopodobieństwo, że musiałabym poprawiać maturę - a w takim wypadku miałabym rok w plecy i tyle. A co by było, gdyby za drugim razem też mi się nie udało? Próbować w niekończoność? Ja chce przed 30-tką założyć rodzinę!
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Rejestracja
Zaloguj
Album
Osobiście uważam, że świetną rzeczą jest lista celów, sama mam taką, znajduje się na niej już czterdzieści pozycji...
plany na przyszłość każdego dnia ulegąją zmianie 
