Mportalik - forum dyskusyjne

[obłąkana]

Nie spotykamy ich codziennie, jednak często mijamy na ulicach, w marketach. Jedni są w mniejszym inni większym stopniu upośledzeni. Jak na nich reagujemy ? Wzbudzają litość i współczucie, może omijamy ich szerokim łukiem ?? Jaki wy macie stosunek do niepełnosprawnych ?

[kris]

Często wywołuje to właśnie litość i współczucie jednak wiem że te osoby nie chcą wspólczucia i tego wszystkiego tylko chcą aby traktowano ich jak normalnych ludzi.

[Michaś]

Cytat:

chcą aby traktowano ich jak normalnych ludzi.

Właśnie o to chodzi, większość ludzi od razu pała litością i współczuciem, a Oni najczęściej woleliby, aby traktowano ich tak jakby byli zdrowi.

[Szopen]

ostatnio bylem nad morzem w takim domu wypoczynkowym i jadlem przy jednym stole obiady i kolacje z uposledzonym i jego rodzina... ona ma juz 30 LAT!! a zachowuje sie jak dziecko ,ledwo mowi i ma cos z klatka piersiowa(tzn ma troche znieksztalcona)ale jezeli ktos postara sie go zrozumiec i go pozna zobaczy jaki to jest szalenie mily i wrazliwy czlowiek a pierwsze wrazenie robi jakies maszkary ktora ledwo sobie radzi z jedzeniem :549:

[króliczek]

Mam kuzynkę, w moim wieku, ale niestey upośledzoną
Bardzo szkoda mi mojej cioci bo nie wiadomo co stanie sie z kuzynka gdy jej zabraknie, a przeciez to kiedys musi nadejść... Ona sama nie umie zrobić nic...
Chyba nie a nic straszniejszego. Fakt że w ich świecie nie ma problemów ale gdy widzę ile moja kuzynka traci, ile w życiu nigdy nie przeżyje...
Mam ogromny szacunek i sympatie do tych chorych ludzi. W nich nigdy nie znajdziemy ani zlości ani agresji...

[kris]

[obłąkana]

[dkf]

Ja mam kuzynk3e prawie niewidomą która zyje jak zdrowe dziecko i nikt w rodzinie nie traktóje jej jak niepełnosprawnej.
Mi nie jest takich ludzi żal, bo najczęściej to są szczęśliwsi od nas zdrowych ponieważ potrawią dostrzegać rzeczy których my nie widzimy i mają dużo większa pogode ducha.

[Danka]

NIektorzy sa tak okrutni ze sie smieja z niepelnosprawnych albo gapia sie na niego mi jest poprostu smutno gdy widuje ludzi niepelnosprawnych i im wsolczuje

[Majta]

Na początku patrzyłam na tych ludzi z wielkim współczuciem, żalem (do Boga), że oni urodzili się tacy, ale później zaczełam ich mijać tak jak każdego "normalnego" człowieka, nie zwracałam uwagi na nich!
Zauwazyłąm również, że inaczej traktuje dzieci z zespołem downa, a inaczej osoby jeżdzace na wózku inwalidzkim! Moja przyjaciółka chodziła z chłopakiem który jeździł na wózku, żartowałam sobie z tego. Mówiłam jej ze wreszcie ma fure - tyle że ma 2 kółka, że będzie miała czym do mnie przyjeżdzać itd. itp.

[obłąkana]

Czeste przebywanie z takimi osobami potrafi zmienic do nich nastawienie i uczucia towarzyszace nam w ich obecnosci

[Popiel]

No cóż litość jako taka nie jest wskazana w kontaktach z niepelnosprawnymi, Raczej szeroko pojęte wspolczucie i troska. Ja kompletnie nic nie mam do niepelnosprawnych, co nie znaczy ze umialbym np im pomagać w szerszym tego slowa znaczeniu niż okazjonalnie. Po prostu trzeba się przelamać i tyle.

[Male_serduszko]

JAki mam stosunek? Jak nie mialam z nimi stycznosci to byli mi obojetni. JAk kiedys spedzilam z takimi ludzmi 1 dzien, chcialam im pomoc (uposledzonym), ale braklo mi juz cierpliwosci. Zrobilam sie jedynie bardziej nerwowa, pomimo ze tego nie chcialam, ale psychicznie nie moglam z nimi wytrzymac. Wiem ze to przykre, ale taka byla prawda....

[Goffa]

Ja mam szacunek do ludzi niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie, ale, nestety, nie każdy może im pomóc...To wymaga cierpliwości oraz silnej woli....

[obłąkana]

Ja chyba nie mam wyjścia....
Moje zycie w znacznym stopniu polega na opiekowaniu sie niepelnosprawnym...
Mój młodszy brat cierpi na porażenie mózgowe. Doskonale Cię rozumiem Male_serduszko, czasami trudno jest utrzymać nerwy na wodzy, ale pomoc takim dzieciom potrafi dac wiele radosci