Mportalik - forum dyskusyjne

[Alicja]

"Afrykańskie bębny i saksofony zamiast zakurzonych fletów? - to możliwe. Odświeżone lekcje muzyki, a dodatkowo także plastyki zaczną się już w przyszłym roku

Co robi polski uczeń na lekcji muzyki? Śpiewać nie chce, bo twierdzi, że nie umie, a nuty go nie interesują. O graniu w ogóle nie ma mowy, bo nie ma na czym. Skutek? Z danych MEN wynika, że uczniowie polskich podstawówek mają w ciągu roku nawet sześciokrotnie mniej zająć artystycznych niż ich rówieśnicy z Danii czy Irlandii. To najgorszy wynik w Europie. - Młode pokolenie nie potrafi rysować ani śpiewać, a ich umiejętności manualne są na poziomie przedszkola - uważa prof. Edward Nęcka, specjalista psychologii twórczości. - Przez to zanika podstawowa wrażliwość artystyczna - dodaje.

Na ratunek wrażliwości młodych Polaków wspólnie ruszyły Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo Kultury. Pierwsze zmiany mają wejść w życie już w 2009 r. Katarzyna Hall, minister edukacji zapowiada, że po reformie dzieci w klasach I-III będą miały muzykę i plastykę jako oddzielne przedmioty, a nie jak teraz w ramach tzw. kształcenia zintegrowanego. W starszych klasach, gdzie uczniowie mają plastykę i muzykę raz na dwa tygodnie, liczba godzin zwiększy się o połowę, a u gimnazjalistów dojdą cztery dodatkowe godziny. Zmiany nie ominą też licealistów, tyle że u nich przedmioty artystyczne nie będą obowiązkowe.

Zdaniem nauczycieli nie załatwia to jednak problemu. Dorota Ossowska, wicedyrektor Szkoły Podstawowej nr 3 w Sierpcu: - W naszej sali muzycznej nie mamy prawie żadnego wyposażenia. Nasze dzieci instrumenty muszą kupić sobie same - podkreśla.

- To nie problem - twierdzi minister Zdrojewski. - Rozpiszemy konkursy, ci, którzy będą mieli naprawdę dobre pomysły na uczenie dzieci, mogą liczyć na refundację instrumentów czy materiałów plastycznych - podkreśla, ale nie mówi, ile pieniędzy jego resort chce na to przeznaczyć.

Zmartwieni są też niektórzy rodzice. - Syn i tak spędza w szkole pół dnia, a jest dopiero w I klasie - denerwuje się Maciej Włodarski. - Co będzie, gdy dojdą mu kolejne obowiązkowe godziny? A poza tym kosztem jakich lekcji będzie w szkołach śpiewanie i rysowanie?

- Wolałabym o tym jeszcze nie mówić, o szczegółach poinformujemy w czerwcu - ucina Katarzyna Hall."

źródło: http://www.emetro.pl/emetro/1,85648,5017961.html

Wy też uważacie, że polskie dzieci mają 2 lewe ręce do rysowania i nie są muzykalne?
Czy dołożenie im kolejnych godzin zajęć poprawi tą sytuację?
Czy zapisalibyście się w liceum na lekcje plastyki / muzyki? ;>

[fobia]

Przede wszystkim najpierw niech zadbają o odpowiednio wykwalifikowaną kadrę. W podstawówce miałem zajęcia plastyczne i muzyczne z kobietą, która była katechetką, nie umiała na niczym grać, nie znała nut, nie odróżniała Rembrandta od Picassa, a przez całą moją przygodę z jej nauczaniem nie nabyłem żadnych umiejętności, których bym już wcześniej nie posiadał. Problemem nie jest liczba godzin, a odpowiedni nauczyciel.

[Ceemka]

[Elektroniczna]

Czy polskie dzieci mają dwie lewe ręce do muzyki i plastyki? niektóre na pewno...tak jak napisał Fobia...problemem nie jest liczba godzin tylko przygotowanie nauczycieli oraz sposób prowadzenia zajęć...ja z podstawówki pamiętam babę wyżywającą się na dzieciach i zrzucającą im z ławek podręczniki jeśli nie potrafiły grać na flecie czy nie znały nut...miałam to szczęście, że jakoś sobie na tych przedmiotach radziłam w miarę możliwości, ale dla niektórych to był na prawdę duży stres....zajęcia które w sumie powinny być kojarzone miło stawały się źródłem stresu.

Według mnie powinna się trochę zmienić forma prowadzenia tych zajęć...zapoznawanie dzieci z różnymi gatunkami muzycznymi...gra na instrumencie dla tych którzy chcą...nie każdy musi być dobry w tym samym.

Myślę, że gdyby zajęcia prowadzone były w atrakcyjny sposób dzieci chciałyby się zapisywać na tego typu zajęcia i uczestniczyłyby w nich z przyjemnością...sama nawet na studiach wybrałam sobie jako jeden z fakultetów zajęcia z ceramiki czy wcześniej plastykę...takie zajęcia też są ważne i nie powinno się pomniejszać ich wagi.

[Gabi]

U mnie w szkole był WoK. Lekcja polegała na tym, ze nauczyciel najpierw gadał przez pół godziny z pupilami z chórku, a potem reflektował się, że ma podyktować 3 strony notatek do zeszytu- ja też w taki sposób mogłabym prowadzić zajęcia.
Facet był starym kawalerem i niezrealizowanym dyrygentem

[dkf]

[kamasutra]

[alanho]

Biorąc pod uwagę moje wspomnienia dot. lekcji ww. przedmiotów to szczerze współczuje dzieciom które dosięgnie ta zmiana.

[Alicja]

Cytat:

nie, tylko obciąży uczniów, pierwszoklasista spędza więcej czasu w szkole niż po za nią.

Posługujesz się opinią rodzica z artykułu czy mówisz o uczniu gimnazjum, liceum?
O ile dobrze kojarzę, to ja w wieku mojej siostry siedziałam w szkole porównywalnie długo, a nie miałam zajęć pozalekcyjnych tak jak ona. Ona praktycznie każde popołudnie ma zajęte, bo np. chciała chodzić na dodatkowe lekcje śpiewu. Muzyka w szkole wygląda tak, że od października ćwiczą kolędy na fletach, a później uczą się 2-3 piosenek. Od lat niezmiennie te same - o pajączku i statku Kolumba. Z tego co widzę, patrząc na nią i na jej koleżanki to chętnie uczestniczą w lekcjach plastyki i chodzą na zajęcia śpiewu, bo je to ciekawi, a i ta plastyka jest prowadzona przez osobę, która naprawdę lubi to co robi i stara się, aby dzieci miały materiały do swoich prac, a nie siedziały cały rok z jednymi kredkami.
Za to w gimnazjum lekcje muzyki i plastyki to była u mnie żenada. Nauczyciele może i znali się na swojej dziedzinie, ale nie potrafili utrzymać dzieci w ryzach i zachęcić do lekcji. Ot, wolna godzina, na której można było zjeść kanapkę, udając, że się coś robi, a później zrobić pracę w domu. Niemiło wspominam muzykę. śpiewanie "Bogurodzicy" i "Warszawianki" przed całą klasą nie zachęciło mnie do aktywnego uczestnictwa w lekcji, bo słoń mi na ucho nadepnął i nie miałam zamiaru wyć przed 35-oma osobami. Ale nie miałam okazji żeby nadrobić ocenami z czegoś innego, więc w akcie łaski nauczycielka pozwoliła mi zrobić zeszyt, gdzie była opisana każda epoka.
Nie wiem czy poszłabym na muzykę w liceum, na plastykę może tak. Najchętniej na rysunek techniczny. Aczkolwiek nie sądzę, żeby takie lekcje cieszyły się powodzeniem.

[kreska]

[Gabi]

[dkf]

[Alicja]

Też żałuję, że nie miałam tylu zajęć, co moja siostra. Zaczęła chodzić na basen tylko po to, żeby nauczyć się pływać - na wakacyjny kurs. Okazało się, że pływa całkiem dobrze i nadaje się do klubu pływackiego - chciała i nadal chce pływać, i nie przeszkadza jej, że 3 razy w tygodniu ma trening po 1,5 godziny. Chciała chodzić na śpiewanie, bo koleżanki chodzą - okazało się, że dobrze śpiewa i na złe jej te zajęcia nie wychodzą. Na angielski poszła, bo średnio radziła sobie z tym w szkole, a ja nie potrafiłabym jej tak nauczyć jak kobieta ze szkoły językowej.
Ja w podstawówce chodziłam tylko przez rok na angielski, kiedy jeszcze nie było obowiązku nauczania go w klasach 1-3. I cóż miałam do roboty popołudniami? Odrobienie lekcji w szkole podstawowej nie zajmuje wiele czasu, więc całymi dniami czytałam książki. Nie mówię, że źle, ale dość monotonnie i nie rozwijałam zbyt wielu zdolności, które teraz zamknęły się w sobie i ciężko je rozwinąć na nowo.

[kreska]

[merel]

Ja w szkole miałam sztukę. Dokładnie w gimnazjum, z czasów podstawówki nawet nie pamiętam jak to wyglądało.
Lekcja sztuki, czyli plastyka + muzyka, wyglądała w ten sposób, że pan podyktował nam tekst piosenki do zeszytu, na następną lekcję nauczylismy się go na pamięć, i recytując ładnie zaliczaliśmy. O śpiewie nie było mowy. Nigdy nie mieliśmy do czynienia z żadnym instrumentem. Takie sra** w banie. Jednym słowem lekcja odpoczynku. A szkoda, bo nie musiałabym teraz zamawiać na allegro kursu na gitarę.

Również żałuję, że rodzice nie zapisali mnie na dodatkowe zajęcia z języków. Chociaż pewnie nie było wtedy takich w mojej miejscowości. Angielski miałam dopiero w gimnazjum i to nieobowiązkowo. Na szczęście zmieniło się to i dzieciaki uczą się go już od pierwszej podstawówki.
W sumie nic oprócz kółka informatycznego i sks'ów nie było. Pamiętam, że w późniejszym okresie jedna z nauczycielek załozyła kółko teatralne, które jednak za długo nie pociągnęło.
Tak, jestem w wioski. Jak tu się rozwijać za młodu...